<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>آیت الله علی اکبر رشاد</PublisherName>
				<JournalTitle>ذهن</JournalTitle>
				<Issn>1735-0743</Issn>
				<Volume>22</Volume>
				<Issue>88</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2021</Year>
					<Month>12</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>آمیزه ­های استعاری و استعاره ­های زنجیری</VernacularTitle>
			<FirstPage>95</FirstPage>
			<LastPage>124</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">248559</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>سکینه</FirstName>
					<LastName>نویدی باغی</LastName>
<Affiliation>دانشجوی دکتری زبان­شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>علی</FirstName>
					<LastName>ایزانلو</LastName>
<Affiliation>استادیار گروه زبان­شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>علیرضا</FirstName>
					<LastName>قائمی نیا</LastName>
<Affiliation>دانشیار گروه معرفت شناسی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی</Affiliation>
<Identifier Source="ORCID">0000-0002-5834-6915</Identifier>

</Author>
<Author>
					<FirstName>علیرضا</FirstName>
					<LastName>آزاد</LastName>
<Affiliation>گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2019</Year>
					<Month>03</Month>
					<Day>02</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">یک ترکیب استعاری حاصل ادغام دو یا چند استعاره است که به صورت­ های متنوعی با هم ترکیب شده، استعاره ­های مرکب و ابراستعاره­ها را تشکیل می­دهند. هدف این پژوهش، معرفی انواع این ترکیب­های استعاری و بررسی و مقایسۀ سازوکار مفهوم ­سازی در آنهاست. به این منظور استعارۀ اولیه و مرکّب را به عنوان مقدمه معرفی و سپس انواع آمیزه ­های استعاری و استعاره ­های زنجیری را بررسی می­کنیم. آمیزۀ استعاری حاصل ادغام غیر زنجیری استعاره­ های اولیه است؛ حال آنکه در استعارۀ زنجیری استعاره ­های تشکیل دهنده طوری به هم زنجیر شده­اند که حوزۀ مقصد استعارۀ اول، حوزۀ مبدأ استعارۀ بعدی است. بررسی این استعاره ها نشان می­ دهد چهار سازوکار مختلف در شکل‏ گیری این ترکیب­های استعاری نقش دارند که هر یک منجر به نوعی مفهوم ­سازی چندوجهی می ‏شود و هر وجه آن مربوط به یکی از ریزاستعاره ­های تشکیل‏ دهنده است. با توجه به اهمیّت مفهوم ­سازی چندوجهی، شناسایی و تعیین ماهیت ترکیب­های استعاری جهت انتقال کامل مفهوم در فرایند‎ ترجمه از زبان مبدأ به زبان مقصد امری ضروری است.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">استعارۀ اولیه</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">استعاره مرکّب</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">آمیزۀ استعاری</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">استعارۀ زنجیری</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مفهوم ­سازی چندوجهی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://zehn.iict.ac.ir/article_248559_d067ce758b7cd6928383ede8a01623db.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
