آیت الله علی اکبر رشاد ذهن 1735-0743 مقالات آماده انتشار 2026 06 20 The Requirement of Property Dualism on Substance Dualism Based on the Analysis of Time-Space Extension ابتنای دوگانه‌انگاری ویژگی بر دوگانه‌انگاری جوهری بر اساس تحلیل امتداد زمانی-مکانی 736832 10.22034/zehn.2026.2085122.2188 FA حسن قره باغی دکتری موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره 0009-0009-5201-546X مهدی احمدخان بیگی استادیار گروه فلسفه موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی 0000-0003-3265-9400 Journal Article 2026 02 10 In the contemporary era, one of the perspectives that has gained prevalence in the philosophy of mind is property dualism.Property dualism is a view that holds that there are not two types of substance but two types of properties, and that these two types of properties arise from a physical substance. In this article, a philosophical analysis of the concept of extension shows that the defenders of the dualism of property cannot either accept the causality of physical substance for non-physical properties or consider physical substance as the object and location of properties.This argument is grounded in the analysis of spatial and temporal extension, as well as the distinction between a spatially located entity and an entity to which location is ascribed. Consequently, they must either embrace substance dualism and abandon substance monism, or ascribe a physical aspect to properties such as consciousness thereby ceasing to regard their ontological kind as distinct from the base level; however, the latter option contradicts rational argument and the constitutive understanding of human beings. در دوران معاصر یکی از دیدگاه‌هایی که در فلسفه ذهن رواج پیدا کرده است، دوگانه‌انگاری ویژگی است. دوگانه‌انگاری ویژگی، دیدگاهی است که بر اساس آن، نه دو سنخ جوهر بلکه دو سنخ ویژگی وجود دارد و این دو دسته ویژگی برآمده از جوهری فیزیکی هستند. در این مقاله با تحلیلی فلسفی که بر روی مفهوم امتداد انجام شده، نشان داده می‌شود که مدافعان دوگانه‌انگاری ویژگی هم نمی‌توانند قائل به علت بودن جوهر فیزیکی برای ویژگی غیرفیزیکی باشند و هم اینکه جوهر فیزیکی را معروض و محل ویژگی‌ها در نظر بگیرند. این سخن بر اساس تحلیل امتداد مکانی و زمانی و نیز تفاوت بین موجود مکان‌مند و موجودی که مکان به آن نسبت داده می‌شود، انجام شده است. از این رو آنان یا باید قائل به دوگانه‌انگاری جوهری شده و دست از مونیسم جوهری برداند و یا برای ویژگی‌هایی مانند آگاهی جنبه فیزیکی قائل شده و دیگر سنخ آنان را متمایز از سطح پایه به شمار نیاورند که این خلاف دلیل عقلی و فهم ارتکازی انسان است.