آیت الله علی اکبر رشادذهن1735-07432610420251222Technologically acquired knowledge: A new theory of cyber knowledgeمعرفت حصولی تکنولوژیک: نظریهای جدید در باره معرفت سایبر53473299210.22034/zehn.2025.2078735.2166FAعلیرضاقائمی نیااستاد تمام گروه معرفت شناسی و علوم شناختی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی0000-0001-6634-1332Journal Article20250924In this paper, a new framework titled “technologically acquired knowledge” is formulated; a framework that attempts to redefine the traditional concept of acquired knowledge in light of the profound transformations of the digital age and the emergence of intelligent systems. According to this theory, the process of acquiring knowledge is no longer formed solely in the mind and through internal perceptual forms, but is realized in the context of digital technologies, data, algorithms, and intelligent networks. The paper shows that knowledge in the technological world is based on four pillars: the emergent mind in the context of data, in which the human mind acquires a phenomenal informational character; distributed cognition, in which the production and processing of knowledge is divided between humans, devices, and the digital environment; technological representation, which acts instead of classical mental forms and makes the world accessible to cognition through digital models and images; and technological phenomenology, which reconstructs human lived experience through digital intermediaries. This article also emphasizes a kind of technological externalism that sees the truth of knowledge as the result of a valid causal link between technological data and external phenomena. The information theory of the phenomenal mind and distributed cognition are also analyzed as theoretical foundations of this project. The theory of “technologically acquired knowledge” ultimately attempts to show that in the age of artificial intelligence and networked environments, technology is no longer a tool for knowledge; rather, it has become part of the mechanism for the realization of knowledge itself.در این مقاله، چارچوبی نو با عنوان «معرفت حصولی تکنولوژیک» صورتبندی میشود؛ چارچوبی که میکوشد مفهوم سنتی معرفت حصولی را در پرتو دگرگونیهای عمیق عصر دیجیتال بازتعریف کند. مطابق این نظریه، فرایند حصول معرفت صرفاً از طریق صورتهای ادراکی درونی شکل نمیگیرد، بلکه در بستر فناوریهای دیجیتال، داده، الگوریتم و شبکههای هوشمند تحقق مییابد. معرفت در جهان تکنولوژیک بر چهار رکن استوار است: ذهنِ ظهوریافته در بستر داده، که در آن ذهن انسانی بهگونهای پدیداری خصلت اطلاعاتی پیدا میکند؛ شناخت توزیعشده، که در آن تولید و پردازش معرفت میان انسان، ابزار و محیط دیجیتال تقسیم میشود؛ بازنمایی فناورانه، که بهجای صورتهای ذهنی کلاسیک عمل کرده و جهان را از طریق مدلها و تصاویر دیجیتال در دسترس شناخت قرار میدهد؛ پدیدارشناسی تکنولوژیک، که تجربه زیسته انسان را از رهگذر میانجیهای دیجیتال بازمیسازد. این مقاله همچنین بر نوعی برونگرایی تکنولوژیک تأکید میکند که صدق معرفت را نتیجه پیوند علّی معتبر میان داده تکنولوژیک و پدیده بیرونی میداند. نظریه اطلاعاتیِ پدیداری ذهن و شناخت توزیعیافته نیز بهعنوان مبانی نظری این طرح تحلیل میشوند. نظریه «معرفت حصولی تکنولوژیک» در نهایت نشان میدهد که در عصر هوش مصنوعی و محیطهای شبکهای، فناوری دیگر ابزار معرفت نیست؛ بلکه بخشی از سازوکار تحقق خودِ معرفت شده است.https://zehn.iict.ac.ir/article_732992_4d730620adc0d23080fc57230748457f.pdfآیت الله علی اکبر رشادذهن1735-07432610420251222The Limitations of Supervenience in Explaining the Emergence of Mental Propertiesکاستیهای ابتناء در تبیین نوخاستگی ویژگیهای ذهنی356273296510.22034/zehn.2025.2060402.2115FAحسنقره باغیدانشجوی دکتری موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره0009-0009-5201-546Xیوسفدانشور نیلودانشیارگروه فلسفۀدین و کلام، مؤسسۀآموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)،قم،ایران.0009-0003-8886-7900Journal Article20250512The mind–body problem has always been one of the most fundamental and intricate issues in the philosophy of mind, and the concept of supervenience has figured prominently in accounts of how mental properties arise from physical ones. In this paper, I endeavor to describe and analyze the various dimensions of supervenience—its meaning, historical background, constituent components, and its relation to emergence. Within metaphysical treatments of emergence, which seek to explain how higher-level features such as consciousness originate from lower-level physical processes, supervenience is often offered as one such explanatory framework. The present study shows that, although supervenience can capture the covariance of properties across levels, it lacks the requisite explanatory power for a fully precise metaphysical and ontological account and encounters significant challenges. In conclusion, I argue that, to provide a robust theory of emergence and to defend the causal autonomy of emergent levels, supervenience by itself is insufficient; one must instead turn to more fine-grained and alternative theoretical approaches.مسئلهی رابطهی ذهن و بدن، همواره یکی از بنیادینترین و پیچیدهترین مسائل در فلسفهی ذهن بوده است و مفهوم ابتناء یکی از مفاهیمی است که در تبیین این رابطه، بهویژه در زمینهی چگونگی پدید آمدن ویژگیهای ذهنی از ویژگیهای فیزیکی، مورد توجه قرار گرفته است. در این نوشتار تلاش شده است تا ابعاد مختلف ابتناء، از معنا، پیشینه، مولفهها و نسبت آن با نوخاستگی توصیف و تحلیل شود. از نوخاستگی بهعنوان یک دیدگاه متافیزیکی دربارهی پیدایش ویژگیهای سطح بالا مانند آگاهی از سطوح پایه مانند فرایندهای فیزیکی، تحلیلهایی صورت گرفته که ابتناء یکی از آنهاست. مقاله حاضر در راستای تحلیل رابطه ابتنایی از نوخاستگی نشان میدهد که گرچه ابتناء میتواند همبستگی میان ویژگیهای سطوح را توصیف کند، اما فاقد توان تبیینی لازم برای تحلیل متافیزیکی و هستیشناختی دقیق این رابطه است و با چالشهایی مواجه میگردد. در پایان مقاله نشان داده میشود که برای تبیین قوی نوخاستگی و دفاع از استقلال علّی سطوح نوخاسته، ابتناء بهتنهایی کافی نیست و باید به نظریات دقیقتر و جایگزین روی آورد.https://zehn.iict.ac.ir/article_732965_5760145c62398e29cf88a81acbb929e9.pdfآیت الله علی اکبر رشادذهن1735-07432610420251222The Emergence of the Humanities in the Digital Age: Possibilities and Alternativesتکوین علوم انسانی در عصر دیجیتال: امکانها و بدیلها638673263610.22034/zehn.2025.2053197.2090FAمحمد وحیدسهیلیگروه غرب شناسی، پژوهشکده فرهنگ و مطالعات اجتماعی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، تهران، ایران0000-0002-5220-8917Journal Article20250211This study examines the development of the humanities in the digital age and analyzes its possibilities and alternatives by focusing on three key approaches: computational social sciences, digital humanities studies, and cognitive social sciences. Each of these approaches has attempted to analyze social and human issues by utilizing technological, methodological, and epistemological tools, but at the same time, each of them has followed different paths in relation to theoretical dualities such as naturalism and non-naturalism, and freedom and emancipation.<br><br>Using the fundamental method of the interdisciplinary approach, this study examines the process of formation of these three fields and measures the relationship of each to the two central dualities of social sciences in this article, namely naturalism and non-naturalism, and the spindle of freedom and emancipation.<br><br>The findings of this study suggest that the future of digital humanities and social sciences requires the development of interdisciplinary research methods that can combine data-driven analyses with interpretive and critical approaches. As a result, this study emphasizes the importance of rethinking the theoretical foundations of these sciences and critically examining the role of technology in shaping knowledge structures.این پژوهش به بررسی تکوین علوم انسانی در عصر دیجیتال پرداخته و امکانها و بدیلهای آن را با تمرکز بر سه رویکرد کلیدی شامل علوم اجتماعی محاسباتی، مطالعات انسانی دیجیتال و علوم اجتماعی شناختی تحلیل میکند. هر یک از این رویکردها تلاش کردهاند تا با بهرهگیری از ابزارهای فناورانه، روششناختی و معرفتی، به تحلیل مسائل اجتماعی و انسانی بپردازند، اما در عین حال، هر یک از آنها در نسبت با دوگانههای نظری همچون طبیعتگرایی و غیرطبیعتگرایی، و آزادی و رهاییبخشی، مسیرهای متفاوتی را دنبال کردهاند.<br><br>این پژوهش با بهرهگیری از روش بنیادین رویکرد میانرشتهای، روند شکلگیری این سه حوزه را بررسی کرده و نسبت هر یک را با دو دوگانه محوری علوم اجتماعی در این مقاله یعنی طبیعتگرایی و ناطبیعت گرایی و دوکگاه آزادی و رهایی بخشی سنجیده است. <br><br>یافتههای این پژوهش حاکی از آن است که آینده علوم انسانی و اجتماعی دیجیتال، نیازمند توسعه روشهای پژوهشی میانرشتهای است که بتوانند تحلیلهای دادهمحور را با رهیافتهای تفسیری و انتقادی ترکیب کنند. در نتیجه، این پژوهش بر اهمیت بازاندیشی در مبانی نظری این علوم و بررسی انتقادی نقش فناوری در شکلدهی به ساختارهای دانشی تأکید دارد..https://zehn.iict.ac.ir/article_732636_540f1afa21731835b6a2df788a7c690c.pdfآیت الله علی اکبر رشادذهن1735-07432610420251222Skepticism, Anti-essentialism, and New essentialism.شکاکیت، ضدذاتگرایی و ذاتگرایی جدید8711073237210.22034/zehn.2025.2053619.2092FAابراهیمدادجودانشیار گروه معرفت شناسی و علوم شناختی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی0000-0001-5558-6318Journal Article20250216Skepticism has passed three periods of old, middle, and new skepticism, and leaded to anti-realism. In new period, with help of new essentialism, we have found that their anti-realism roots in their anti-essentialism. Anti-essentialism has attitude to anti-realism, with run away from acceptance that things have essence and essential properties, their influence by way of their essence and essential properties, and these are roots of causality and necessity of things, and therefore anti-essentialism says laws of nature aren't causal laws and standing to reality, but they are agreemental, conventional, and standing to validity. Essentialism and new essentialism attitude to realism, with acceptance that things have essence and essential properties, their influence by way of their essence and essential properties, and they are roots of causality and necessity of things, and therefore they say laws of nature are causal laws and standing to reality. These two processes will be realist or anti-realist in epistemology, in following of being realist or anti-realist in ontology.شکاکیت سه مقطع قدیم، میانه، و جدید، را سپری کرده و به ضدّواقعگرایی رهنمون شده است. در مقطع جدید، به یاری ذاتگرایی جدید، به این تفطّن راه یافتهایم که ضدّواقعگرایی آنها در ضدّذاتگرایی آنها ریشه دارد. ضدّذاتگرایی با گریز از پذیرش اینکه اشیا دارای ذات و خواص ذاتیاند، تأثیر آنها به ذات و خواص ذاتی آنها است، و آنها منشأ علّیت و ضرورت اشیا هستند، به ضدّواقعگرایی گرایش یافته است و از این روی قوانین طبیعت را نه قوانینی علّی و قائم به واقع، بلکه قوانینی توافقی و قراردادی و قائم به اعتبار میداند. ذاتگرایی و ذاتگرایی جدید با پذیرش اینکه اشیا دارای ذات و خواص ذاتیاند، تأثیر آنها به ذات و خواص ذاتی آنها است، و آنها منشأ علّیت و ضرورت اشیا هستند، به واقعگرایی گرایش دارند و از این روی قوانین طبیعت را قوانینی علّی و قائم به واقع میدانند. این دو جریان به تبع اینکه در هستیشناسی واقعگرا یا ضدّواقعگرا باشند در معرفتشناسی نیز واقعگرا یا ضدّواقعگرا خواهند بود.https://zehn.iict.ac.ir/article_732372_9cf738f023c97e7391dc90bb33664fd6.pdfآیت الله علی اکبر رشادذهن1735-07432610420251222A Comparative Critique of Reductive Physicalism: Putnam’s Multiple Realizability vs. Dennett’s Evolutionary Functionalismنقدی تطبیقی بر فیزیکالیسم کاهشی: چندواقعیتپذیری پاتنم در برابر کارکردگرایی تکاملی دنت11114273251610.22034/zehn.2025.2062484.2121FAزینبعربدانشآموختۀ دکتری، گروه فلسفه،واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسالمی، سنندج، ایران0000-0003-0046-0392Journal Article20250602This study presents a comparative critique of reductive physicalism by analyzing Hilary Putnam’s multiple realizability and Daniel Dennett’s evolutionary functionalism, examining the limitations of reducing mental states to specific neural processes. Employing conceptual and textual analysis of key works by Putnam and Dennett, the research utilizes logical reasoning, textual interpretation, and critical synthesis to evaluate their critiques of type-identity theory and advocacy for functionalism. Findings demonstrate that Putnam’s multiple realizability challenges reductive physicalism by emphasizing the potential for mental states, such as pain, to be realized across diverse physical substrates, while Dennett’s multilevel framework integrates evolutionary, computational, and behavioral processes to contest reductive approaches. The study proposes an innovative framework, “multiple-realizability-evolutionary functionalism,” which combines Putnam’s semantic flexibility with Dennett’s evolutionary dynamics, redefining the mind-body relationship as an interdisciplinary model. Supported by empirical evidence, such as neural plasticity, reinforcement learning algorithms, and brain-computer interfaces, this framework offers applications in cognitive science, artificial intelligence, and technology ethics. Future research should investigate the explanatory mechanisms of mental states across diverse substrates and the ethical implications of adaptive AI systems.این پژوهش به نقد تطبیقی فیزیکالیسم تقلیلگرا از طریق تحلیل نظریه چندواقعیتپذیری هیلاری پاتنم و کارکردگرایی تکاملی دانیل دنت پرداخته و محدودیتهای تقلیل حالتهای ذهنی به فرآیندهای عصبی خاص را بررسی میکند. این مطالعه با بهرهگیری از تحلیل مفهومی و متنی آثار کلیدی این دو فیلسوف، از استدلال منطقی، تفسیر متنی و تلفیق انتقادی برای ارزیابی نقدهای آنها بر نظریه اینهمانی نوعی و دفاع از کارکردگرایی استفاده میکند. یافتهها نشان میدهند که چندواقعیتپذیری پاتنم با تأکید بر امکان تحقق حالتهای ذهنی، مانند درد، در بسترهای فیزیکی متنوع، و چارچوب چندسطحی دنت با یکپارچهسازی فرآیندهای تکاملی، محاسباتی و رفتاری، فیزیکالیسم تقلیلگرا را به چالش میکشند. این پژوهش چارچوبی نوآورانه تحت عنوان «کارکردگرایی چندواقعیتی-تکاملی» پیشنهاد میدهد که انعطافپذیری معنایی پاتنم و دینامیکهای تکاملی دنت را تلفیق کرده و رابطه ذهن-بدن را بهصورت یک مدل میانرشتهای بازتعریف میکند. این چارچوب با شواهد تجربی مانند پلاستیسیته عصبی، الگوریتمهای یادگیری تقویتی و رابطهای مغز-کامپیوتر پشتیبانی شده و کاربردهایی در علوم شناختی، هوش مصنوعی و اخلاق فناوری دارد. تحقیقات آینده میتواند مکانیزمهای توضیحی حالتهای ذهنی را در بسترهای متنوع و پیامدهای اخلاقی سیستمهای هوش مصنوعی با رفتارهای سازگار را کاوش کنند.https://zehn.iict.ac.ir/article_732516_8882da2568ea268b0df84d65ae385710.pdfآیت الله علی اکبر رشادذهن1735-07432610420251222A cognitive approach to the study of metaphorical contrasts and conceptualization of the semantic domains of truth and lies in the Hadithsنگرشی شناختی به تقابلهای استعاری صدق و کذب در احادیث معصومان (علیهمالسّلام)14317073249810.22034/zehn.2025.2022403.2018FAآزادهشریفی مقدمدانشیار زبانشناسی گروه زیانهای خارجی دانشگاه شهید باهنر کرمان0000-0002-2107-4629فاطمهطهماسبیدانشجوی دکتری زبانشناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران0009-0000-5537-4585فاطمهحبیبیپژوهشگر پسادکتری رشته علوم قرآن و حدیث، دانشگاه الزهرا(س)،0000-0003-0770-5890Journal Article20240206This study examines the metaphorical use of language in two moral traits—truthfulness and lying—across a collection of fourteen Hadiths of the Maʿsūm (peace be upon them). The primary aim is to explore how metaphors function as cognitive devices in these Hadiths and to identify the source domains employed to conceptualize the corresponding target domains. To this end, relevant Hadiths were extracted from authoritative Shiʿa sources and analyzed within the framework of Lakoff and Johnson’s cognitive theory of metaphor. The findings indicate that the number of Hadiths prohibiting lying is significantly greater than those emphasizing truthfulness. The most frequent source domains used to conceptualize the two target domains were related to notions of blessing/scarcity, salvation/destruction, up/down, near/far, beauty/ugliness, light/darkness, as well as virtuous and immoral individuals and places. Notably, several of these conceptualizations align closely with themes found in Qur’anic verses. Overall, the study demonstrates how various forms of metaphorical conceptualization contribute to a deeper understanding of moral and abstract conceptsپژوهش حاضر می کوشد تا چگونگی کاربرد استعاری زبان در توصیف صدق و کذب بهعنوان دو خصیصۀ اخلاقی در احادیث معصومان (علیهمالسّلام) را مورد بررسی قرار دهد. هدف اصلی پاسخ به این پرسش است که شیوۀ کاربرد استعاره بهعنوان یک ابزار تسهیل فهم، در احادیث چگونه بوده و در مفهومسازی حوزههای مقصد چه حوزههای مبدأیی بهکار گرفته شده است. به این منظور، با استناد به کتب معتبر روایی مانند نهج البلاغه، بحار الانوار، الکافی، غررالحکم و براساس نظریۀ شناختی لیکاف و جانسون، استعارههای مفهومی بهکاررفته استخراج و مورد واکاوی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان میدهد که تعداد احادیث حوزۀ کذب و نهی از آن، بهطرز قابلتوجّهی بیشتر از حوزۀ مقابل آن یعنی مفهوم صدق است. در میان احادیثِ حاوی دو حوزۀ مفهومی مقصد، بیشترین فراوانی متعلّق به نگاشتهای فراوانی/ کمبود، نجات/ هلاکت، بالا/ پایین، نزدیک/ دور، نور/ تاریکی و نیز نیروی جذب یا کشش، و همچنین حوزه مبدأ انسان(صفات و اعضاء) بود. نتایج دادهها بیانگر وجود انواع مفهومسازیهای استعاری در جهت درک بهتر مفاهیم اخلاقی است.https://zehn.iict.ac.ir/article_732498_d0a4caafb04a9d6cda9feecfd1421295.pdfآیت الله علی اکبر رشادذهن1735-07432610420251222Searching for Avicenna's point of view in connection with the problem of mental representation in the Philosophy of Mindپی جویی دیدگاه ابن سینا در ارتباط با مسئله ی بازنمایی ذهنی در فلسفه ذهن17119172964310.22034/zehn.2025.2035482.2046FAمیلادکثیرلودانشآموخته کارشناسیارشد دانشگاه امام صادق، تهران، ایران0009-0005-0976-1919Journal Article20240714Representation theory is one of the epistemological theories proposed in Sinavi's wisdom, which has been accepted by many Mind philosophers in the contemporary era, due to its high explanatory power in explaining the way that people connect with outside world. In this regard, this writing has tried to prove the hypothesis that despite the existence of a time gap of about a thousand years between Ibn Sina and contemporary Mind philosophers and the expansion of experimental materials by collecting and categorizing materials from related sources and adopting an analytical method . Related to this theory, in addition to the similarities between his views and some contemporary philosophers, in many points of difference between his views and these philosophers, answers can be provided by Sinavi wisdom, which indicate The aliveness of his thought is in the face of contemporary epistemological issues. In addition, the reasons for the existence of contradictions and similarities between his opinions and contemporary philosophers have been among the other issues of interest in this writing.نظریه بازنمایی، یکی از نظریات معرفت شناختی مطرح شده در حکمت سینوی است که در دوران معاصر نیز ، به دلیل قدرت تبیینی بالای آن در چگونگی تحقق شناخت نسبت به عالم خارج، با حصول تغییراتی در آن، مورد پذیرش بسیاری از فیلسوفان ذهن واقعشده است. در همین راستا، این نگارش کوشیده است که با جمع آوری و دسته بندی مطالب از منابع مرتبط و با اتّخاذ روشی تحلیلی، سعی در اثبات این فرضیه نماید که علی رغم وجود فاصله زمانی حدود هزار ساله میان ابنسینا و فیلسوفان ذهن معاصر و گسترش مطالب تجربی مرتبط با این نظریه، علاوه بر آنکه شباهت هایی میان نظرات او و برخی فیلسوفان معاصر وجود دارد، در بسیاری از نقاط اختلاف موجود در میان دیدگاه های او و این فیلسوفان نیز، پاسخ هایی با توجه به مبانی حکمت سینوی میتوان ارائه نمود که حاکی از پویایی اندیشه او در مواجهه با مسائل معرفت شناختی معاصر است. علاوه بر این، دلایل وجود مفارقت و مشابهت در میان نظرات او و فیلسوفان معاصر ، از دیگر موارد مورد توجه این نگارش بوده است.https://zehn.iict.ac.ir/article_729643_44a6e716d22dcf7f2cc3e63db0e32b03.pdf