Conceptual metaphors referring to guiding signs: A case study of the Minaret in Nahj al-Balagha
Document Type : Original Article
Authors
1
Assistant Professor, Department of Methodology and Epistemological Foundations of Kalam, Research Institute of Ahl al-Bayt Theology, Research Institute for the Holy Quran and Hadith, Qom, Iran
2
PhD Candidate in Nahj al-Balagha Studies, University of Quran and Hadith, Qom, Iran Corresponding Author
Abstract
This study, adopting a cognitive linguistics approach and focusing on conceptual metaphor based on the theory of Lakoff and Johnson, examines the metaphorical uses of minār and manāra in Nahj al-Balāgha. Conceptual metaphor serves as a powerful tool, conveying abstract concepts through tangible ones, thereby aiding in a deeper understanding of the words of Imam Ali (AS). The results indicate that minār symbolizes guidance and enlightenment, with the Prophet Muhammad (SAW), Imam Ali (AS), the Ahl al-Bayt (AS), and Islam itself being portrayed as guiding minarets. These metaphors highlight characteristics such as visibility, illumination, and the demarcation of divine boundaries. Recognizing the minaret of guidance helps in maintaining the path of piety and preventing misguidance. Factors such as the erosion of the minaret during the era of ignorance, materialism, and sedition are identified as primary obstacles to guidance. By analyzing metaphorical mappings, this research explores the role of the minaret in the signs of guidance and demonstrates that conceptual metaphors contribute to a deeper comprehension of the concepts in Nahj al-Balāgha.
Keywords
Subjects
قرآن کریم.
نهج‌البلاغه.
1. ابن‌ابی‌الحدید، عبدالحمیدبن‌هبة‌الله (1404 ق). شرح نهج‌البلاغه (ابن‌ابی‌الحدید)، قم: مکتبة آیة‌الله مرعشی نجفیw.
2. ابن‌اثیر جزری، مبارک‌بن‌محمد (1367ق). النهایة فی غریب‌الحدیث والأثر، قم: مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان.
3. ابن‌فارس، احمدبن‌فارس (1404ق). معجم مقاییس‌اللغة، قم: مکتب الاعلام الاسلامی.
4. ابن‌منظور، محمدبن‌مکرم (1414 ق). لسان‌العرب، بیروت: دارالفکر للطباعة و النشر و التوزیع ـ دار صادر.
5. ابن‌میثم، میثم‌بن‌علی (1375). ترجمه شرح نهج‌البلاغه ابن‌میثم، مترجمان قربانعلی محمدی‌مقدم؛ علی‌اصغر نوایی یحیی‌زاده؛ محمدصادق عارف؛ حبیب‌الله روحانی؛ محمدرضا عطایی، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی.
6. ابن‌میثم، میثم‌بن‌علی (1404 ق). شرح نهج‌البلاغه (ابن‌میثم)، تهران: دفتر نشرالکتب.
7. افراشی، آزیتا (1395). مبانی معناشناسی شناختی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
8. افراشی، آزیتا (1391). حسامی، تورج؛ کریستینا سالاس، بئاتریس، «بررسی تطبیقی استعاره‌های مفهومی جهتی در زبان‌های اسپانیایی و فارسی»، جستارهای زبانی (پژوهش‌های زبان و ادبیات تطبیقی).
9. افراشی، آزیتا؛ افخمی ستوده، حنیف (بهار 1396). «تبیین معانی علّی در تفسیر کشاف برمبنای استعاره‌های مفهومی»، مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی، ص 3-20.
10. الأزدی، معمربن‌راشد (1403 ق). الجامع، بیروت: توزیع المکتب الإسلامی.
11. الذهلی الشیبانیّ، محمدبن‌هبیرة (1417 ق). الإفصاح عن معانی الصحاح، ریاض: دارالوطن.
12. چارتیس بلک، جاناتان (1397). تحلیل انتقادی استعاره رویکردی شناختی‌ـ‌پیکره‌ای، قم: لوگوس.
13. خویی، حبیب‌الله‌بن‌محمد؛ منهاج‌البراعة، تهران: مکتبة الاسلامیة.
14. داوری‌اردکانی، رضا؛ نیلی‌پور، رضا؛ قائمی‌نیا، علیرضا؛ جی‌ان‌جاج، انتونی؛ یارمحمدی، لطف‌الله (1393). زبان استعاری و استعاره‌های مفهومی، تهران: شرکت نشر کتاب هرمس.
15. دهخدا، علی‌اکبر (1373). لغت‌نامه دهخدا، تهران: روزنه.
16. راغب اصفهانی، حسین‌بن‌محمد (1412 ق). مفردات ألفاظ‌القرآن، بیروت: دارالقلم.
17. زمخشری، محمودبن‌عمر (1417ق). الفائق فی غریب‌الحدیث، بیروت: دارالکتب العلمیة.
18. زمخشری، محمودبن‌عمر (1979م). اساس‌البلاغة، بیروت: دار صادر.
19. شوشتری، محمدتقی (1418 ق). بهج‌الصباغة، تهران: امیرکبیر.
20. صاحب‌بن‌عباد، اسماعیل‌بن‌عباد (1414 ق). المحیط فی اللغة، بیروت: عالم الکتاب.
21. فراهیدی، خلیل‌بن‌احمد (1409 ق). کتاب العین، قم: نشر هجرت.
22. فیومی، احمدبن‌محمد (1414 ق). المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، قم: مؤسسه دارالهجرة.
23. قائمی‌نیا، علیرضا (1401). استعاره‌های مفهومی و فضاهای قرآن، تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
24. قائمی‌نیا، علیرضا؛ نصرتی، شعبان؛ فریدی خورشیدی، منا (1399)0 «استعاره مفهومی وحی رسالی در قرآن کریم»، ذهن، ص 5–34.
25. کلینی، محمدبن‌یعقوب (1407 ق). الکافی. تهران: دارالکتب الإسلامیة.
26. کوفی، فرات‌بن‌ابراهیم (1410 ق). تفسیر فرات‌الکوفی، محقق/ مصحح محمد کاظم، تهران: مؤسسة الطبع و النشر فی وزارة الإرشاد الإسلامی.
27. مجلسی، محمدباقر (1403 ق). بحارالأنوارف بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
28. نصرتی، شعبان؛ رکعی، محمد (1400). معناشناسی شناختی در کاربست متون و حیانی، قم: معارف اهل‌بیت الطاهرینb.
29. Barcelona, Antonio (2003). Metaphor and Metonymy at the Crossroads, A Cognitive Perspective, Berlin: De Gruyter.
30. Cameron, Lynne and Juup Stelma (2007). “Metaphor Clusters in Discourse”, Journal of Applied Linguistics.
31. Kövecses, Zoltán (2010). Metaphor: A practical introduction, NewYork: Oxford.
32. Lakoff, George & Johnson , Mark (1980). Metaphors We Live By, Chicago: The University of Chicago.
Trethewey, K. R. (2018). Ancient lighthouses, Jazz-Fusion Books as cited in Wikipedia, 2026 (https://en.wikipedia.org/wiki/Lighthouse#cite_ref-1)
