ذهن

ذهن

بررسی تأثیر تجرد نفس وعلم، بر تاریخمندی فهم، از طریق تحلیل مراتب ادراک با تأکید بر نظرات علامه طباطبایی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 گروه معارف، دانشکده الهیات، دانشگاه قم، قم، ایران
2 گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه قم، قم، ایران
چکیده
مقاله حاضر به بررسی تعامل میان نظریه تاریخمندی فهم در هرمنوتیک فلسفی و تأثیر تجرد روح برآن می‌پردازد. هرمنوتیک فلسفی، با تأکید بر پدیدارشناسی، انسان و تمام ابعاد وجودی او، من جمله فهم را زمانی و تاریخی می‌داند. در مقابل فلاسفه اسلامی بر بعد مجرد انسان و تجرد علم تأکید دارند، و ادراک انسانی را فعلی از قوای نفس می‌دانند. این پژوهش با تحلیل مراتب ادراک و نقش جسم و روح در هر یک از مراتب، به دنبال پاسخ به این پرسش است که آیا تجرد نفس و روح، ناقض نظریه تاریخمندی فهم است و این نظریه بدون در نظرگرفتن بعد مجرد انسان بنا نهاده شده است یا خیر؟ پاسخ به این سوال از طریق واکاوی مراتب ادراک به روش تحلیلی توصیفی مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می‌دهد اگرچه تجرد نفس، با مبنای پدیدارشناسی در تاریخمندی فهم سازگار نیست، اما نظریه تاریخمندی به طور کامل با تجرد روح ناسازگار نیست. در برخی موارد مانند ادراکات حضوری و تصدیقات بدیهی، و بازادراک شده، تاریخمندی منتفی است و در چارچوب نظریه بازگشت علوم حصولی به حضوریِ علامه طباطبایی، تاریخمندی ادراکات حصولی، در مرتبه ادراک حضوری منتفی است. از این رو تجرد روح، ناقض ذاتی بودن تاریخمندی در فهم است
کلیدواژه‌ها

موضوعات


  1. ابن‌سینا، حسین بن عبدالله (1413). الإشارات و التنبیهات، ج1، بیروت: مؤسسة النعمان.
  2. ‏‫ ابن‌سینا، حسین بن عبدالله (1404). التعلیقات، قم: مکتب الاعلام الاسلامی‌.
  3. ‏‫ ابن‌سینا، حسین بن عبدالله (بی‌تا). النفس من کتاب الشفاء، قم: مرکز النشر التابع لمکتب الاعلام الاسلامی.
  4. ‏‫احمدی، بابک (1385). ساختار و تأویل متن، تهران: نشرمرکز.
  5. ‏‫پالمر، ریچارد (1398). علم هرمنوتیک، ترجمه‌ی حنایی کاشانی، تهران: هرمس.
  6. ‏‫جمادی، سیاوش (1385). زمینه و زمانه پدیدارشناسی، تهران: ققنوس.
  7. ‏‫جوادی‌آملی، عبدالله (1386). شریعت در آیینه معرفت، قم، مرکز نشر اسراء.
  8. ‏‫خاتمی، محمود (1399). گادامر و مسئله هرمنوتیک، تهران: نشر علم.
  9. ‏‫سبزواری، هادی بن مهدی (1379). شرح منظومه، تهران: نشر ناب.
  10. ‏‫‏‫ سبزواری، هادی بن مهدی (1369). شرح المنظومه (تعلیقات حسن‌زاده)، تهران: نشر ناب.
  11. ‏‫صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم (1375). الشواهد الربوبیه فی المناهج السلوکیه، بیروت: موسسة التاریخ العربی.
  12. ‏‫صلیبا، جمیل (بی‌تا). فرهنگ فلسفی، ترجمه‌ی منوچهر صانعی دره‌بیدی، تهران: انتشارات حکمت.
  13. ‏‫طباطبایی، سیدمحمدحسین (1387). اصول فلسفه رئالیسم، ج 1، قم: بوستان کتاب قم (انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم).
  14. ‏‫‏‫‏‫ طباطبایی، سیدمحمدحسین (1390). المیزان فی تفسیر القرآن، ج20، بیروت: الأعلمی للمطبوعات.
  15. ‏‫‏‫‏‫ طباطبایی، سیدمحمدحسین (1414). بدایة الحکمة، قم: موسسة النشر الاسلامی.
  16. ‏‫‏‫‏‫ طباطبایی، سیدمحمدحسین (1416). نهایة الحکمة، قم: انتشارات جامعه مدرسین.
  17. ‏‫فیاضی، مسعود (1401). اصول فقه و نقد هرمنوتیک فلسفی، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
  18. ‏‫مصباح یزدی، محمدتقی (1391). آموزش فلسفه، قم: انتشارات مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمینى7.
  19. ‏‫مطهری، مرتضی (1389). اصول فلسفه و روش رئالیسم، تهران: صدرا.
  20. ‏‫‏‫‏‫‏‫ مطهری، مرتضی (1391). اصول فلسفه و روش رئالیسم. ج1، تهران: صدرا.
  21. ‏‫مک‌کواری، جان (1376). مارتین هایدگر، ترجمه‌ی محمدسعید حنایی کاشانی، تهران: انتشارات گروس.
  22. ‏‫‏‫‏‫هرت، ویلیام دی (۱۳۹۳). فلسفه نفس، ترجمه‌ی دیوانی، تهران: سروش و کتاب طه.
  23. ‏‫‏‫واعظی، احمد (1393). درآمدی بر هرمنوتیک، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
  24. ‏‫ویس، ژان‌ ماری (۱۳۹۷). واژه نامه هایدگر، ترجمه‌ی شروین اولیایی. تهران: ققنوس.