1. قرآن کریم (1385). ترجمۀ مهدی الهی قمشه‌ای، چ 4. قم: انتشارات امّ‌ابیها.
2. نهج البلاغه (1379). شریف‌رضی، محمدبن‌حسین، ترجمه محمد دشتی، چ 1، قم: انتشارات آل‌علیj.
3. ابن‌منظور، محمدبن‌مکرم (1410 ق). لسان‌العرب، چ 3، بیروت: دار صادر.
4. بحرانی، سید هاشم (1374). البرهان فی تفسیرالقرآن، چ 4، قم: مؤسّسۀ بعثة.
5. پاینده، ابوالقاسم (1377). نهج‌الفصاحه، چ 3، سازمان انتشارات جاویدان.
6. تمیمی‌آمدی، عبد‌الواحد (1410 ق). غررالحکم و درر‌الکلم، ترجمۀ محمد‌علی انصاری. چ 7، قم: مؤسّسۀ انتشاراتی امام عصرf.
7. جعفریان، مجید و علی‌اکبر تیموری‌فریدنی (1398). «مفهوم‌شناسی دروغ از نگاه اندیشمندان مسلمان و غربی» (گفتگو با دکتر علی‌اکبر تیموری‌فریدنی). فصلنامۀ علمی‌ـ‌‌ترویجی در حوزۀ اخلاق، س 9، ش 34، پیاپی 56، صص 107-123.
8. حجازی، بهجت‌السادات (139۵). «استعارۀ مفهومی آیۀ نور در قرآن»، فصلنامۀ فنون ادبی، س ۸، ش ۱۳، پیاپی ۱۶، ص 85-102.
9. دهخدا، علی‌اکبر (1377). لغت‌نامۀ دهخدا، تهران: دانشگاه تهران.
10. دیاری، سمانه؛ سیدی، سیدحسین (1399). «بررسی روابط معنایی واژۀ صدق در نهج‌البلاغه»، فصلنامۀ پژوهشنامۀ نهج‌البلاغه، س 8، ش30، صص 19-36.
11. رجایی، سیدمحمدکاظم؛ کاظمی، مصطفی (1390). «شاخص ترکیبی صداقت در بازار اسلامی»، معرفت اقتصاد اسلامی، س 3، ش 1، پیاپی پنجم، صص 115-144.
12. رضانژاد، غلام‌حسین (۱۳۶۷). اصول علم بلاغت، تهران: دانشگاه الزهرا.
13. راغب‌اصفهانی، حسین‌بن‌محمد (1412 ق). المفردات فی غریب‌القرآن، بیروت/ دمشق: دارالعلم/ الدّار الشّامیه.
14. سیلانیان‌طوسی، علی (1379). «دروغ (عوامل مؤثّر بر دروغگویی)»، مجلۀ تخصصی زبان و ادبیات دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی مشهد، س 33، ش 1-2، صص 179-202.
15. طریحی، فخرالدین (1406 ق). مجمع‌البحرین، تحقیق سید احمد خرسان، بیروت/ دمشق: دارالعلم/ الدار الضواء.
16. قرشى، علىاکبر (1371). قاموس قرآن، چ 6، تهران: الکتب الاسلامیه.
17. کلانتری، ابراهیم؛ بهروز‌مقدم، حمیده (1398). «تحلیل اخلاقی اصل صداقت در قرآن و روایات و انطباق آن با چگونگی معاشرت در فضای مجازی»، نشریۀ علمی پژوهشنامۀ اخلاق، س 12، ش 46، صص 35-44.
18. کلینی، محمّد‌بن‌یعقوب (1407 ق). اصول کافی، ترجمه و شرح فارسی آیت‌الله شیخ محمدباقر کمره‌ای. چ 10، تهران: اسوه.
19. مجلسی، محمدباقر (1403 ق). بحارالأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمّة الأطهار. بیروت: مؤسّسةالوفاء.
20. محدثی‌گیلوایی، حسن و فلسفی، دریا (1394). «تحلیلی جامعه‌شناختی از آمادگی برای دروغگویی»، ویژه‌نامۀ پژوهشنامۀ زنان، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، س 6، ش 1، ص 133-155.
21. محمدی ری‌شهری، محمد (1387). منتخب میزان‌الحکمة، ترجمۀ حمید‌رضا شیخی، چ 7، قم: سازمان چاپ و نشر دار‌الحدیث.
22. مصطفوی، حسن (1430 ق). التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج 6، بیروت: دارالکتب العلمیه.
23. معارف، مجید (1393)، «درآمدی بر مفهوم صدق، مراتب و آثار آن از منظر نهج‌البلاغه»، بصیرت و تربیت اسلامی، س 11، ش 31، صص 1-18.
24. موسوی، سید محمود؛ احمدی، رسول (139۲). «ایمان موهبتی از منظر آیات و روایات»، تحقیقات کلامی، س 1، ش 3، صص ۷-۲۲.
